دوستی نادیده ای دل قهر آن ابرو ببین
شهد گوهربار و طبع تند آتش خو ببین
از ملاحت هرچه خواهی بنگری در او ببین
" نکته دل کش بگویم خال آن مه رو ببین "
"عقل و جان را بسته زنجیر آن گیسو ببین"

خود بگو در چشم جانم نور بینایی مباش
یا چو بر ما بگذری این سان تماشایی مباش
فکر رفتن از بر ما چون که می آیی مباش
"عیب دل کردم که وحشی طبع و هرجایی مباش "
"گفت چشم شیر گیر و غنج آن آهو ببین "

دلبرم از نور باشد دیگران زاب و گلند
در میان دیوانه من بودم رقیبان عاقلند
مرد واقف کم بود انبوه مردم جاهلند
"عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند"
" ای ملاحت خدا را رو مبین و رو ببین "

گل به پیش چهره دلدار گلرو بی صفاست
دیده نرگس اگر بر روش افتد بی حیاست
سرخ گل گر شرمگین گردد ز ناچیزی رواست
"حلقه زلفش تماشاخانه باد صباست "
"جان صد صاحبدل آنجا بسته یک مو ببین "

در چمن یکدم نشست و گل بر دامن نهاد
مهربانی کرد با گل منتی بر من نهاد
خود منیژه بود و بندی سخت بر بیژن نهاد
"زلف دلدوزش صبا را بند بر گردن نهاد "
"با هواداران رهرو حیله و جادو ببین "

روی کردم تا به سوی او زخود فارغ شدم
بستم این دل را به موی او زخود فارغ شدم
چون شنیدم های و هوی او زخود فارغ شدم
"آن که من در جستجوی او ز خود فارغ شدم "
"کس ندیده است و نه بیند مثلش از هر سو ببین "