پرواز

کاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه ها یادی کنیم
کاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت کردن شادی کنیم
کاش وقتی اسمان بارانی است
از زلال چشمهایش تر شویم
وقت پاییز از هجوم دست باد
کاش مثل پونه ها پر پر شويم
كاش وقتي چشمها يي ابريند ،‌
به خود اييم و سپس كاري كنيم
از نگاه زرد گلدانهايمان ،
كاش با رغبت پرستاري كنيم
كاش دلتنگ شقايقها شويم
با خداي ياسها خلوت كنيم
كاش گاهي در مسير زندگي ،
باري از دوش نگاهي كم كنيم
فاصله هاي ميان خويش را با خطوط دوستي
مبهم كنيم
كاش با چشمهايمان عهدي كنيم
وقتي از اينجا به دريا ميرويم جاي بازي با صداي موجها
دردهاي آبيش را بشنويم
كاش مثل اب چشمه سار ،‌
گونه ی نيلوفري را تر كنيم
ما همه روزي از اينجا ميرويم
كاش اين پرواز را باور كنيم

گرداوری کننده : مهدی معظمی
منبع : نامشخص

ارسال در تاريخ ۱۹ بهمن  ۱۳۸۸